Binnenkijken bij... Oog voor perspectief en driedimensionaliteit

Gewijzigd op 13/06/2013 door Gretel Kerkhofs

Twee afzonderlijke appartementen ombouwen tot één groot woongeheel. Dat was de uitdaging die interieurarchitect Ronald Dewaide voorgeschoteld kreeg in deze woning in het Antwerpse Schelle. Het resultaat is een erg ruime duplex waar licht en openheid centraal staan. Wie niet beter zou weten, zou op basis van het interieur kunnen denken dat het om een nieuwbouwproject gaat, maar het gaat hier wel degelijk om een grondige verbouwing. “Het verschil tussen voor en na is enorm. Bovendien werd alles op amper drie maanden tijd gerealiseerd,” vertelt de bezieler van het project.
Dewaide
www.epninternational.com
© Bâtidéco
Dewaide
www.epninternational.com
© Bâtidéco
Dewaide
www.epninternational.com
© Bâtidéco
Dewaide
www.epninternational.com
© Bâtidéco
Dewaide
© Bâtidéco
Dewaide
www.epninternational.com
© Bâtidéco
De huidige bewoners woonden vóór de verbouwingen al in deze woning, al namen ze wel een kleiner deel van het gebouw in. “Het gebouw bestaat eigenlijk uit drie verdiepingen,” legt Ronald uit. “Op de gelijkvloerse verdieping bevindt zich de charcuteriezaak van de bewoners. Zij woonden vroeger zelf op de eerste verdieping, terwijl ze de tweede verdieping verhuurden. Gaandeweg ontstonden echter andere behoeften. Zo wilden ze bijvoorbeeld graag een aparte leefruimte voor hen en een voor de kinderen, maar de bestaande oppervlakte volstond niet om dat te kunnen verwezenlijken. Op dat moment hebben ze besloten om de twee appartementen als een woning met elkaar te linken. Die ingreep vergrootte de beschikbare woonoppervlakte tot ongeveer driehonderd vierkante meter.

Nieuwe trap
Om de twee appartementen tot een mooi geheel te versmelten, waren af en toe drastische ingrepen nodig. Zo moest een deel van de centrale traphal van het gebouw eraan geloven. Het stuk trap tussen de eerste en de tweede verdieping is verdwenen. Uiteraard moesten de bewoners zich nog wel kunnen verplaatsen naar de tweede verdieping binnen hun vernieuwde woning. Daarom kwam er een nieuwe trap meteen na het binnenkomen van de woning. “We hebben een groot stuk betonplaat uit het plafond gehaald om plaats te maken voor de open trap,” licht Ronald toe. “Op die manier werd de woning meteen een stuk ruimtelijker, omdat dankzij de nieuwe opening als het ware het gevoel van een vide ontstaat. De woning wordt zo tegelijkertijd ook driedimensionaal opengetrokken, niet alleen horizontaal, maar ook verticaal.”

Verplaatste ruimtes
Een andere grote aanpassing die Ronalds team heeft uitgevoerd, is de indeling van de verschillende ruimtes. “Ik denk dat alles nu veel logischer in elkaar zit,” vertelt hij. “Het zitgedeelte is georiënteerd naar de kant van het terras, terwijl de keuken zich aan de straatkant bevindt. Vroeger stond de keuken helemaal aan de andere kant en op de plaats waar nu de keuken is, lagen slaapkamers. Op de tweede verdieping is het vroegere aparte appartement omgebouwd tot een afzonderlijke leefruimte voor de ouders, inclusief een eigen badkamer, dressing, slaapkamer, sauna en avondzithoek. De onderste verdieping is vooral ’s avonds het terrein van de kinderen om huiswerk te maken, te slapen of hun favoriete tv-programma’s te bekijken.”

Openheid
Om zo veel mogelijk licht en ruimte in de woning te creëren, waren twee elementen van doorslaggevend belang: veel grote ramen en open ruimtes die in elkaar overvloeien. “Zowel horizontaal als verticaal is bijna alles open. De twee verdiepingen zijn bijvoorbeeld niet helemaal van elkaar afgesloten, maar ook binnen een verdieping zijn er grote perspectieven. Er zijn wel enkele schuifdeuren of glazen deuren aanwezig, maar die staan meestal open en bovendien komen ze tot aan het plafond, waardoor ze niet opvallen. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk vanaf de keuken rechtstreeks door de inkomhal naar het terras te kijken of vanuit de woonkamer het terras, de keuken, de eethoek en het bureaugedeelte te overschouwen,” aldus Ronald.

Integratie in architectuur
Opbergruimtes vallen niet meteen op. Enkel onder het grote werkeiland in de keuken, in de ruime wandeldressing op de tweede verdieping en op de zolder is zichtbaar plaats om zaken te bewaren. Toch is ook nog heel wat opbergruimte onopvallend aanwezig in de vorm van ingemaakte kasten die in exact dezelfde kleur geschilderd zijn als de muren. “Ik probeer ‘storende’ elementen als kasten altijd te vermijden door ze te integreren in de architectuur”, geeft Ronald aan. “Dat wordt ook duidelijk in de keuken: de microgolfoven is gedeeltelijk in de muur ingebouwd, de koelkast staat in een nis en de dampkap is nauwelijks zichtbaar.”

Eigen leefruimtes
Op de eerste verdieping beschikt het hele gezin over een erg ruime zithoek die meestal door de kinderen wordt benut. Op dit niveau bevinden zich ook de slaapkamers en douchecellen van de kinderen. In de slaapkamers zelf is niet veel meer aanwezig dan een bed en een ingemaakte kast in dezelfde kleur als de muur. Een bewuste keuze: “we hebben de slaapkamers een beetje opgevat als hotelkamers,” legt Ronald uit. “De ouders wilden niet dat de kinderen hun huiswerk in hun slaapkamer zouden maken. Daarvoor dient het bureaugedeelte naast de zithoek.”

Verdieping van de ouders
Op de tweede verdieping – grotendeels het grondgebied van de ouders – is alles in het werk gesteld om rust en ontspanning te creëren: de avondzithoek wordt extra sfeervol dankzij de langwerpige haard en in de badkamer zorgen een poefelement, een tablet in gefrijnde blauwe steen en een inloopdouche voor gezelligheid. De slaapkamer en de aanpalende sauna bieden rechtstreeks toegang tot het terras. Ook hier is de hele verdieping open. Vanuit de slaapkamer kunnen de ouders over de twee verdiepingen hoge open inkomhal heen naar de zithoek aan de andere kant kijken. “Dit was een lichtjes riskante keuze. Vooral met het oog op privacy zouden veel mensen deze optie in twijfel trekken. De bewoners hebben het concept echter gelaten zoals het was, dus ik neem aan dat ze er erg tevreden mee zijn,” besluit Ronald.

‘Vip lounge’
De bewoners houden wel van een gezonde dosis humor. Dat kunnen we onder meer afleiden uit de glazen schuifdeur tussen de inkom en de woonkamer. Daarop loopt een banner over de hele breedte met het opschrift ‘vip lounge’, alsof de bewoners de bezoekers er attent op willen maken dat ze een zeer exclusieve ruimte betreden. “Die banner is er in de eerste plaats om praktische redenen”, verklaart Ronald. “Zonder die horizontale boord is de kans immers reëel dat vroeg of laat iemand met zijn hoofd tegen het glas knalt. De bewoners vonden het opschrift ‘vip lounge’ wel een leuk idee en dus hebben we dit zo verwezenlijkt.”

Gezellig modern
Veel mensen associëren moderne architectuur nog altijd met ‘koud’. Door enkele slimme details kan een moderne woning echter snel gezelligheid uitstralen. Dat is ook in deze woning het geval. “De keuze van het meubilair speelt hierbij een zeer belangrijke rol?” aldus Ronald. “In overleg met de bewoners hebben we niet voor strakke meubelen gekozen, maar voor warme stoffen. Ook de kleur van de muren draagt zijn steentje bij. Op enkele uitzonderingen na zijn de meeste muren wit. Geen spierwit echter, maar een soort wit dat alle omgevingskleuren mooi opneemt. Een andere bepalende factor is de keuze van het materiaal. Een voorbeeld: de vloer op de eerste verdieping bestaat uit Spaanse marmer, op de tweede verdieping ligt parket. Bovendien zorgen warme halogeenlampen met brede reflector aan het plafond voor een boeiend schaduwspel, wat ook ’s avonds een aangename sfeer creëert.”

Bron: Special Bouwen - herfst 2007

Meer reportages als deze vind je in Special Bouwen